possessive ba ako??... makasarili ba ako??.. demanding ba ako???
pero kapag nagmamahal ka pala lahat yan nararamdaman mo.. siguro yong iba hindi..
ang dami mong expectation sa relationship na nagiging frustration mo na lang kasi may mga bagay talaga na kahit gustong gusto mo.. di pa rin maibibigay sayo..
minsan dumating nga sa point na sana di na lang ako nagmahal sino ba kasi nag pauso ng pagmamahal na yan
regrets??... hmmm none!! naisip ko lang naman mga yan eh.. praning nga kasi.
sabi nga ng friend ko pasalamat daw ako kasi di raw sya baliw sakin.. hahaha... kasi ako ang baliw sa kanya!!!
bakit nga ba puso ang ginagamit ko pag nagmamahal?.. eh ang nagpoprovide nga daw ng emotion eh isip.. bakit wala na akong maisip na matino
kung makikita ako ng friend ko ngayon.. tatawanan nya ko.. kasi sabi nyang hinay-hinay lang eh.. sabi ko pa naman na ok lang kaya ko to
ewan ko ba ng first time na narinig ko ang song na to sya pumasok sa isip ko ... na tama nga ata.. yong hinahanap mo nasa harap mo na dimo naman makita.. ngaun ko lang narealize kong ano talga ang true love.. dahil sa kanya...
Are those your eyes, is that your smile I've been lookin' at you forever But I never saw you before Are these your hands holdin' mine Now I wonder how I could of been so blind
For the first time I am looking in your eyes For the first time I'm seein' who you are I can't believe how much I see When you're lookin' back at me Now I understand why love is... Love is... for the first time...
Can this be real, can this be true Am I the person I was this morning And are you the same you It's all so strange how can it be All along this love was right in front of me
For the first time I am looking in your eyes For the first time I'm seein' who you are I can't believe how much I see When you're lookin' back at me Now I understand why love is... Love is... for the first time...
Such a long time ago I had given up on findin' this emotion... Ever again But you live with me now Yes I've found you some how And I've never been so sure
And for the first time I am looking in your eyes For the first time I'm seein' who you are Can't believe how much I see When you're lookin' back at me Now I understand why love is... Love is... for the first time...
naranasan mo na bang magMahal ng sobra sobra yong tipong wala ka ng tira kahit kunti para sa sarili mo..
i did,
sobra, alam mo yong pakiramdam na sya na lang lagi mong iniisip, sya na ang lahat sayo, na kapag nawala sya ikamamatay mo...
sobrang mahal ko sya... feeling ko nga ngaun lang ako nagmahal talaga.. pero lately ang dami kong takot na naiisip..
i am thinking of giving up.. not because may prob kami.. so totoo lang wala eh. alam kong mahal na mahal nya rin ako, di dahil yon ang sabi nya.. kasi talagang nararamdaman ko na mahal nya talaga ako.. pero ang problema sa sobrang pagmamahal ko sa kanya.. sinasarili ko na sya.. na kami na talaga in the end.. pwede naman sana eh..
but, magkaiba kami ng gusto.. naniniwala sya sa endless love, di ako naniniwala don.. kasi walang constant sa mundong to, lahat nagbabago.. kung may fall inlove ,di may fall out of love din diba?? at nangyari na sakin yan.. i learn from that na sa isang relationship di lang love ang mahalaga.. yong commitment mo sa isang tao. Ang dami kong promise na di natupad sa past relationship ko.. at ayokong maulit yon ngayon..
ok, im afraid of a failure relationship. 'to ang narealize ko. naghahanap sya ng endless love, ako gusto ko ng endless relationship.. pano pag na fall out of love sya?? pano ako??.. di nya daw ako iiwan, pero not the way i want it.. mananatili sya sakin as friend. pwede ba yon??.. grow old with you, yon ang gusto ko.. pero pwd ba un??,,
i'l stay with you as long as i live.. pero sya, mananatili sya sakin hanggat mahal nya ko.. nakakapraning sobra,, kasi kala ko for keeps na talaga.. gustong gusto ko sabihin sa kanya na iwan nya na ako ngayon pa lang.. na hayaan ko na lang itago kung ano man nararamdaman ko sa kanya.. duwag na kung duwag, pero takot akong masaktan.. kahit nga nagseselos ako diko hinahayaan pasukin non ang puso ko, kasi ayokong mabawasan man lang kahit kunti pagmamahal ko sa kanya.
normal pa ba ako??.. i let go ang tanging taong nagparamdam sakin kung ano tlaga ang tunay na kahulugan ng unselfish love.. oo sinasarili ko sya.. pero hinahayaan ko sya sa lahat ng gusto nya kasi yon ang makakapag pasaya sa kanya. ni hindi ko iniisip ang sarili kong happiness. kasi bat ko iisipin sya nga yong happiness ko di ba, lahat ng makapag papasaya sa kanya ibibigay ko.. gagawin ko..
ang tanga ko nga eh, kasi kung ano yong hinahanap ko sa kanya, may isang tao na gustong bumigay non sakin.. ilang beses kong tinanggihan kasi sya ang gusto ko na magbigay non eh..
sabi sakin ng friend ko, wag daw akong mag give up.. hanggat may love daw wag akong bibitaw.. na wag daw ako ang maunang bumitiw.. naisip ko tama nga, mas masarap na iniwan ka na nagmamahal parin.. kaysa iwan mo ang taong minamahal ka.
lam ko kaya nyang mabuhay na wala ako sa buhay nya, sana magkatulad kami don.. pinagaaralan ko na ngayong icontrol lahat ng emotion ko.. kasi kapag hinayaan ko.. mas lalo ko pa syang minamahal eh.. di mas lalong mahirap kapag dumating sa point na di nya na ako mahal di ba??
masakit na mahirap.. kasi masaya akong laging pinaparamdam sa kanya lahat ng andito sa puso ko..
